صداي زندانيان باشيم
درباره سایت
آخرین مطالب
- ادامه بازداشت، احضار و سرکوب فعالین مدنی ترک، دست کم ۶۰ تن در آستانه گردهمایی قلعه بابک بازداشت شد
- سپیده فرهان
- حمایت جمعی از معلمان از محمد حبیبی و معلمان زندانی
- دختران_خیابان_انقلاب
- گزارشی از محاکمه رامین حسین پناهی در گفتگو با وکیل وی
- از انقلاب مستضعفان تا ادعای عجیب دادستان: بازداشتشدگان از طبقات پایین اجتماع بودند
- بهبود وضعیت حقوق بشر تحقق نیافته است
- گزارش گاردین: به سینا قنبری قبلا از مرگ به زور قرص داده شده بود
- از نامه ۱۵۵ نفر از وکلای دادگستری باید پشتیبانی کرد
- ویدیو جنجالی پرده از راز سالیان دور و کلاه بزرگ بر سر مردم
امکانات وب
زمانی که زندانیان سیاسی کردستان در واپسین ماههای حکومت پهلوی از زندان آزاد شدند، احتمالاً حتی یک فرد مذهبی و معتقد به اسلام سیاسی در میان آنها نبود. برعکس سراسر ایران که اسلامیها بخشی از زندانیان سیاسی را تشکیل میدادند (با دو محوریت طرفداران خمینی و طرفداران علی شریعتی) همه زندانیان سیاسی کردستان به گروههای چپ و ملی و دمکرات تعلق داشتند.
در دوران محمد رضاشاه پهلوی حتی برای یک روز هم جنبشی اسلامی در کردستان شکل نگرفت. مردم کردستان حتی در حرکتهای خودجوش و اجتماعی هم یکبار شاهد تجمعی، اعتراضی یا حمله به میخانه و سینمایی نبودند اما در همان سالها صدها فعال سیاسی چپ و دمکرات در زندان بودند در تبعید به سر میبردند و اولین جنبش مسلحانه علیه شاه هم –پیش از جنبش سیاهکل- در کردستان و توسط کمیته انقلابی حزب دمکرات کردستان شکل گرفته بود. اسلام سیاسی در کردستان غایب مطلق بود. رهبری و سازماندهی تجمعات و تظاهرات منتهی به انقلاب هم توسط همین نیروهای چپ و دمکرات شکل میگرفت.
+ نوشته شده در سه شنبه سی ام خرداد ۱۳۹۶ساعت 16:28 توسط س.ج |
برچسب:
نویسنده: پارسا میرزایی